wiersz: wspomnienie i proroctwo zarazem

zataczam wciąż
coraz większe kręgi,
coraz piękniej.

bez przerwy jednak
mam wielkie oczy,
gdy widzę

gwieździste niebo latem.

Komentarzy 10 to “wiersz: wspomnienie i proroctwo zarazem”

  1. Coś ci się pomyliło. Gwiazdy lepiej widać w zimowe noce:t

  2. Obiecuję Ci. Zakopię Cię w śniegu kiedyś na dworze, tak, żebyś nie mogła się odkopać. Będziesz mogła wtedy dopiero docenić zimowe niebo.

  3. chwilę. jak mnie zakopiesz to nic nie będę widzieć!

  4. To Ci twoją słiczną głowę trochę na wierzchu zostawię.

  5. jAK MIŁO! :D

  6. To się na patologię łapie.

  7. Bezdyskusyjnie:D Ale pocieszę cię: normalsy są nudne i zniewolone siatką społecznych norm

  8. Ale co skłania Cię do tego, żeby sądzić, że kiedykolwiek myślałem co innego. Mam wstawiać za każdym razem [aroused][/aroused], żeby było jasne, kiedy ma być jasne? :P

  9. mogłabym w odpowiedzi ten twój post w całości zacytować…. :b

  10. Hmmm… ale nie bardzo rozumiem co cytować, komu, jak? Oczywiście, cytować możesz asjulajk.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s