wiersz: pokora (cnoty)

zamknij oczy i powiedz
co widzisz za powieką
teraz przeżuj i połknij to
i otwórz oczy, i patrz

cokolwiek stanie Ci na drodze
gryź to i przeżuwaj
tak samo jak obrazy które chowały się
tam za powieką

czasem będzie się puszyło i srożyło
a czasem będzie parzyło i śmierdziało siarką
ale Ty to wpuścisz w siebie
a najpierw przerobisz

nie szukasz nagrody
nie martwisz się karą

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s