wiersz: egoizm (cnoty)

Diablątku

rozwijam siebie i
kładę piękne dary
i zapraszam na mnie innych
niech rosną, niech się rozwijają

wrastamy w siebie mocno
stajemy się jednym
kochając ich
bardziej kocham siebie

ale może być inaczej
mogę wyrwać siebie lub być wyrwanym
i to będzie bolało
stąd ja nie tylko kocham siebie
kochając siebie bardziej

teraz nie zrozum mnie źle
kocham Cię i nie chcę opuścić
i nigdy nie chcę chcieć
ale chcę być dzielnie sobą

i z takim życzeniem
całuję Ciebie wszędzie gdzie mogę
jakbym rzucał kości
jakbym wariował

i z takim zaklęciem kładę moją głowę
na twoich kolanach
jak pod nóż

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s