wiersz: gdy znikacie na horyzoncie

Czuję sporą przyjemność z oddalenia
że nie ma tu was
że jestem sam

To, że moja czaszka chowa za sobą tajemnicę
daje mi taki dreszcz
jakby prąd pod skórą

To wielka radość mieć siebie tylko dla siebie
obracać siebie w myślach jakby w dłoni
ważyć, gładzić, smakować
ściskać, patrzeć itd.

Żebyśmy się dobrze zrozumieli:
przyjemnie jest też mi włożyć paznokieć do małej ranki w palcu
przygryzać pękniętą wargę

Bulina 10.7.2017

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s