wiersze: gniew i strumień

gniew

mój gniew jest w stanie zaplatać nitki powoju lub wina, by stworzyły zieloną pajęczynę
wypychać do góry dęby z żołędzi
może zmienić kolor nieba, by był piękniejszy, błękitny lub czerwony, lub złoty
może sprawić, że wciągnę do płuc cały świat i wypuszczę, już nasiąknięty moim zapachem

ale tymczasem
mój gniew sprawia, że ropieję
że wyję z bólu
że płaczę

dlaczego? myślę, że mój gniew dorasta
a na pewno rośnie

xxx

strumień

płynę
a czasem wyrzuca mnie na brzeg
i sam zaciągam się znów do wody
w której przecież mogę utonąć

jak płynę
to się przerabiam w co innego
by móc płynąć dalej
na brzegu się tego nie da zrobić

mijam światła w nocy
i ludzi w dzień
i choćbym chciał ich poznać
to nie zechcę zejśc na brzeg

Jedna odpowiedź to “wiersze: gniew i strumień”

  1. strumień – w tę samą stronę, choć inaczej

    płynę
    a czasem wyrzuca mnie na brzeg
    i sam zaciągam się znów do wody
    w której przecież mogę utonąć

    jak płynę
    to się przetapiam w co innego
    by móc płynąć dalej
    na brzegu się tego nie da zrobić

    mijam światła w nocy
    i ludzi w dzień
    i choćbym chciał ich poznać
    to nie zechcę zejść na brzeg

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s