mała rozmowa ze sobą, czyli smutek? robiłem to tysiąc razy…

- Słuchaj, rozumiem, że czujesz się źle, ale ja tego nie lubię. Do pracy potrzebuję spokoju, nawet samozadowolenia. Nie możesz sobie tak po prostu wszystkim nam narzucać smutku. Bardzo Cię kochamy, ale temu się sprzeciwiamy, zwłaszcza, że wiemy, że potrafisz być niewyobrażalnie radosny, jeśli się postarasz.  A się postarasz, wiemy to, w końcu jesteś nami.

nic nie odpowiedział, jak zwykle. ale myślę, że zrozumiał. uspokoił się trochę, w każdym razie.